Stef Bos
Lieke Anna
Album Bitterlief (release februari 2023)
‘Ek is bitterlief vir jou’
Is een prachtige uitdrukking in het Afrikaans
die zoveel wil zeggen als
‘Ik zie u doodgraag’
of
‘Ik hou zielsveel van jou’
Maar een woord als BITTERLIEF is onmogelijk om echt te vertalen.
En waarom zouden we ook.
We kunnen het gewoon invoeren in het Nederlands,
zoals ‘streelpaneel’ voor ‘touchscreen’,
of ‘Loerbroer’ voor ‘Big Brother’.
Het moet ergens in 2021 zijn geweest. Ik zit bij mij thuis in Wachtebeke, samen met producers Jo Francken en Pieterjan Maertens te luisteren naar mogelijke songs voor een nieuwe cd. Op een bepaald moment vragen ze mij : ‘En…heb je nog meer…?
Ik zei: Ja, ik heb nog een paar nummers in het Afrikaans maar die hou ik voor een ander project rond die taal.
Waarop Jo zei: ‘Maar allez, zo gaan we niet beginnen, ge moet doen alsof dit uw laatste plaat is en dan moeten de beste stukken erop’. Vervolgens liet ik ‘Bitterlief’ horen en was het pleit beslecht. Die moest bij de verzameling en het was ook gelijk de titel voor de cd.
De werksessies in Wachtebeke waren top. Woorden en akkoorden werden onder een loep gelegd. Twee vriendelijke pitbull terriërs die nooit loslaten brachten mij terug in de stroom van songwriting op alle vlakken. Ik nam de tijd en door Covid was die er ook in ruime mate.
Met ‘Bitterlief’ ging ik terug naar hoe ik ooit begon op een bovenkamer in de Lange Nieuwstraat in Antwerpen waar de hele eerste cd werd geschreven zonder enige druk van tijd.
Zo ontstond deze verzameling songs in die onwerkelijke Covid-tijd.
Toen het virus ons leven begon te bepalen worstelde ik nogal met de angstdoctrine waar we in terecht kwamen, wist niet wat ik er mee moest want het leven moet voor mij een avontuur zijn.
Het werken aan deze verzameling liet mij voorbij die tijd denken en Covid werd daardoor juist geen thema.
We zochten vooral songs zonder houdbaarheidsdatum.
Toen we een lijst van liedjes hadden werden die eerst opgenomen met piano en gitaar om ze vervolgens verder uit te werken. Fijne manier van werken omdat een song met een enkel instrument zichzelf staande moet kunnen houden in de wereld van theater waar ik thuiskom.
Het is een reis door de tijd
We zitten in een trein
Het landschap schiet voorbij
Drie zinnen die ik schreef als opening voor ‘En wij vergeten soms te dromen’ en die niet gezongen worden op de cd maar wel de richtlijn zijn voor wat ik zoek. Songs als muzikale foto’s van een reis door de tijd die ons leven voor mijn gevoel is. Soms noem ik het ook muzikale journalistiek …. Want het is vooral de werkelijkheid die mij laat schrijven. Uitzichten, ontmoetingen, mensen die mij raken, ontroeren of verontrusten. De praktische wereld van muziek is me altijd nog een beetje vreemd.
Toen ik begon nam ik een hoge vlucht met het album ’Is dit nu later’ en ik moest me verhouden met roem, kritiek en aanverwante afleidingen. Maar ik hield me vast aan een zin van de filosoof Nietzsche die Joni Mitchell gebruikte om haar loopbaan te kenschetsen ‘Twee punten en een rechte lijn’, oftewel op zijn Vlaams:
‘Gewoon uw ding blijven doen en niet de mode volgen om in de race te blijven’.
Muziek kan de wereld niet veranderen maar je kunt er wel in thuiskomen als er even geen dak boven je hoofd is in gedachten.
Album Kaartenhuis (release 9 mei 2025)
‘Een song moet een noodzakelijke mededeling zijn die persoonlijk is en tegelijk universeel’.
Zo vat zanger en schrijver Stef Bos zijn vak samen. Die twee kanten zijn te horen op zijn nieuwe album Kaartenhuis.
Tekst en muziek zijn van Bos, maar context en klankkleur dankt hij aan veel meer mensen.
Producer Jo Francken zocht een directe ongepolijste sound.
Tom Vanstiphout speelt de akkoorden onder de woorden.
Ruben Block (Triggerfinger) schildert met zijn gitaar een sfeer van ruis en feedback aan de horizon. Strijkers en blazers en andere muzikale gasten maken vervolgens op het canvas van schetsen een schilderij.
‘Alles blijft dicht op de huid. De stem klinkt ongepolijst. De arrangementen zijn spaarzaam. Gitaar en piano zijn prominent. Drums en bas zijn afwezig.’
Een kaartenhuis blijft staan zolang je die kaarten voor de borst houdt. Laat ze los, speel ze uit, zingt Bos. Het kaartenhuis valt dan wel in elkaar, maar daarachter ligt een open weg, de vrijheid van het uiteen gaan, de vredeswens zonder garantie, het waagstuk van het onbestemde.
In ‘Opeens staat alles stil’ hangt alles aan een zijden draad. Besef je de kracht van de kwetsbaarheid, als zoon en vader hand in hand slapen, in een ziekenhuisbed waarin het kind overleeft.
Of ben je wakker, met een ‘Eindeloze stroom gedachten’. De open opties van de weemoed. Het knagende ‘wat, als’. ‘Want dat wat nooit gebeurd is, gaat ook niet voorbij.’
‘In ‘Leer mij’ wordt mij uitgelegd hoe ik, hark van de bovenste plank, kan dansen. En degene die mij dat onderwees, is een tot de nek verlamde vrouw die ik ooit ontmoette. Ik zag zelden iemand die zo vrij was.’
In ‘Het verschil’ wordt de tegenstelling gevierd. De stilte en de storm, het vroeger en het later, ze zijn onafscheidelijk, ook al schuurt het elk moment. Zoals in ‘Eindelijk ben je vrij’, waarin de blinde Sterre jong gestorven te kijk staat, als ‘baken in de nacht.’
Het kaartenhuis brengt Stef Bos thuis. Want in de geodriehoek van zijn leven vormen Veenendaal, Kaapstad en Wachtebeke de ankerpunten. De Veluwse Vallei vloog via Vlaanderen naar Zuid-Afrika. Daar was Bos ooit in gesprek met een wijze vader. ‘Die zei, Stef, het leven moet een wals zijn, geen mars.’ Zo’n zin start in mijn hoofd dan meteen een nieuw lied.’
(Tekst: Herman Veenhof)
Sabien Tiels stelt CD “Mannelijk Schoon” schoon
Eric Fimmers
Niet met een pianostuk dus, het werk dat Katrien al jaren brengt onder de naam Pigeon on Piano. Maar, mede onder impuls van coach Raf Walschaerts (Kommil Foo), voor de eerste keer met een gezongen lied, recht uit het hart. In ́Kunnik nemi na joen komn’ bezingt Katrien het gemis van elkaars warme aanwezigheid. Het lied sloeg in als een bom en ging meteen viraal op sociale media.
Gie zorgt
Dos Cervezas
Single : De Ver Van Mijn Bed Show (Release : juni 2021)
Single: Nooit zo mooi als nu (Release: Augustus 2021)
Heb je behoefte aan wat meer zon in je leven? Zoek dan niet verder! Amaryllis tovert meteen de zon op je gezicht. Geschreven met Lennaert Maes en met een catchy reggae ritme vakkundig in elkaar gezet door producer Tom Vanstiphout, is dit liedje de ultieme remedie tegen grijze wolken. ‘Zon op je gezicht’ is een directe injectie van vitamine D, rechtstreeks via je orden.
Meisje Meisje